Prednisolon en afspraak IVG kuur

Prednisolon pillen van Sandoz

Er stond mij wel een flink pakket met medicijnen te wachten. Onder andere prednisolon, imuran, fosamax, mestinon en pantazol kon ik op mijn nachtkastje neerleggen. Het effect van prednisolon wat het op mij had en op de spierziekte Myasthenia Gravis zal ik proberen te beschrijven in deze blog. Een overzicht van de medicijnen die gebruikt worden bij Myasthenia Gravis zijn ook hier terug te vinden op myasthenia.nl.

Prednisolon, imuran en nog meer medicatie waar ik de naam niet uit kan spreken of spellen. Kom maar op! De eerstvolgende afspraak met de neuroloog stond gepland op 26-09-2006. Na deze afspraak ben ik gestart met de prednisolon (1 keer per dag 60mg). Ik had veel over dit paardenmiddel gehoord, maar nu mocht ik het zelf ervaren. Dit deel ik graag met jullie. Continue reading

Deel dit bericht op:Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Tumblr
Tumblr

Eerste afspraak in het LUMC

Zeven dagen na het laatste bezoek aan de polikliniek Neurologie in het Rijnland Ziekenhuis te Leiderdorp heb ik in mijn eerste afspraak in het LUMC. Ik moet mijn paspoort en zorgverzekeringspas meenemen. De afspraak is op de polikliniek Neurologie J-3-Q in het Leids Universitair Medisch Centrum. Kom maar op!

Ik pak de trein naar Leiden toe en word af en toe gek aangestaard omdat ik een grote zwarte zonnebril draag terwijl het buiten tropisch hard aan het regenen is.

Voor de grap houd ik bij het uitstappen de muur vast, zodat mensen denken dat ik niet goed kan zien of blind ben. Mensen laten mij netjes voor. Erg hé?

Ook voor deze afspraak was ik redelijk gespannen, maar dat kwam meer omdat ik weer een EMG onderzoek moest doen. Dit onderzoek heb ik toch als minder prettig ervaren in het verleden en er werd mij verteld dat ze uitgebreider gingen doen. Ik zou twee uur bezig zijn in totaal.
Continue reading

Deel dit bericht op:Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Tumblr
Tumblr

Doorverwijzing specialist in het LUMC

De weken tussen de afspraken vallen zwaar. Ik hoop dat ik snel word doorverwezen naar een ziekenhuis waar ik heb gevoel heb dat ik geholpen kan worden. Die doorverwijzing kwam gelukkig snel. Ik begin wel minder uren te maken op het werk en het lijkt wel alsof ik constant stoned ben. Mijn baas en collegae lijken echter niet te begrijpen wat mijn spierziekte precies is. Ik heb het hier best lastig mee.

Hebben andere mensen hier ook last van gehad? Laat een reactie achter onder dit bericht of via het contactformulier!

Maar toch blijf ik doorgaan met leuke dingen doen, werken, uitgaan en biertjes drinken. Mijn oogleden hangen voor mijn gevoel ergens op mijn knieën, zelfs aan het einde van de ochtend al. Ik zie nu ongeveer vijf maanden alles dubbel en word dit goed zat. Een boze smiley is hier op zijn plaats, maar ik hou daar helemaal niet van. Smileys, bah. De neuroloog heeft speciaal voor mij een brief geschreven waarop staat wat mijn spierziekte precies is, want ik werd regelmatig geweigerd bij kroegen omdat ze mij te dronken of te stoned vonden. Dat ik niet uit mijn woorden kwam hielp ook niet mee. Het briefje heeft gelukkig geholpen. Ik kon weer gerust bier door een rietje drinken.
Continue reading

Deel dit bericht op:Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Tumblr
Tumblr