Plasmaferese – weekend thuis

Plasmafarese, wat is dat?

Zoals u in mijn vorige post heeft kunnen lezen moest ik een plasmaferese behandeling ondergaan in het LUMC op de hematologie afdeling. Ze hebben een diepe lijn infuus (centraal veneuze katheter) ingebracht middels een kleine ingreep op de operatiekamer. Ik had de keuze om deze katheter in mijn borst (onder het borstbeen) of in mijn lies te laten plaatsen. Ik had voor mijn borst gekozen, omdat ik geen problemen heb met lopen en graag deze mobiliteit wilde behouden. Na drie behandelingen in het ziekenhuis was het een lang weekend thuis zitten, omdat tweede paasdag op de maandag viel moest ik tot dinsdag wachten op de volgende behandeling van de plasmaferese.

Thuis aangekomen had ik nog steeds napijn van het inbrengen van de katheter, een beurse plek op mijn borst en een hele stijve schouder. Mijn houding was ook veranderd, omdat rechtop staan nog behoorlijk pijn deed. Slapen vond ik op het begin best wel eng. Er zit toch een rare diepe lijn in een grote ader. Op mijn zij slapen (wat ik graag doe) lukte niet en ik heb voornamelijk op mijn rug gelegen. Voordeel is wel dat ik nu ook prima op mijn rug kan slapen. Ook al is de katheter er op het moment van schrijven allang uit.

De dagen waren lang en ik voelde mij na een aantal dagen nog steeds niet prettig met die rare buis onder mijn borstbeen. De maandag had ik een van de rotste dagen van mijn leven. De bijwerkingen van de prednisolon, de pijn in mijn borst, het onzekere, het slechte slapen, de klachten van de myasthenie en een griepje maakte het wachten op de komende behandeling er niet beter op.

Toen het eindelijk weer dinsdag was ging het allemaal gelukkig erg snel. Behandelingen verliepen prima en ik begon zowaar een beetje te wennen aan de katheter. Plasmaferese zelf was nog steeds erg saai, gelukkig duurde het maar 4 uur per dag en kon ik in de avond gewoon weer naar huis toe.

Aan het einde van de week werd de katheter verwijderd (eindelijk) en bij het uithalen heb ik een hoestbui gehad zoals ik nog nooit had gehad. Misschien in combinatie met hyperventilatie (was ik echt zo zenuwachtig voor het eruit halen?) zorgde er voor dat het geheel behoorlijk aan het bloeden was en dat de verpleegsters veel moeite moesten doen om het bloeden tegen te houden. Uiteindelijk stond ik weer buiten. Zal deze behandeling helpen? Ik hoopte het. Een fijne ervaring vond ik het niet en ik heb later bij Verschuuren aangegeven dat ik liever iedere dag opnieuw geprikt zou worden voor de plasmaferese dan het nog een keer op deze manier doen.

Heeft iemand die dit leest ervaring met plasmaferese? Laat het achter in een bericht!

In de categorie tijdlijn overzicht kunt u alle posts van mijn tijdlijn overzichtelijk terugvinden (opent in nieuw tabblad)

Reacties onder het bericht en likes en shares op Facebook zijn altijd welkom!

Deel dit bericht op:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on Tumblr

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.